انجمن ویکی قلم‌های فارسی
ورود / عضویت

فارسی شکر است…

بحث پیرامون مسائل مربوط به قلم‌سازی، حروف‌چینی و بومی‌سازی

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط AliGhz » 02 اکتبر 2018, 21:03

Amir_S نوشته است:[نمایش]
ای جان! دوباره پای «ی» و «هٔ» به بحث باز شد :)
راستی! کی‌بورد iOS یای کوچک را به تنهایی ندارد و همراه «ه» است. من فکر می‌کردم اینها به هم چسبیده‌اند و اپل هم از آن کثیف کاری کرده. الان فهمیدم که دو کاراکتر مجزا هستند که با هم تایپ می‌شوند و یای کوچک به تنهایی قابل تایپ نیست…


آره من مقر (مغر؟) نیومدم که پیشاپیش ایلیا و ارژنگ رو تحریک نکرده باشم؛ ولی اصل ارسال این مطلب برای همون بخشش بود :)

کی‌برد اپل برای iOS رو دوست ندارم کلا. همچنان از فارس‌تپ استفاده می‌کنم.
 Think Different.
نماد کاربر
AliGhz
Site Admin
 
پست‌ها : 1928
تاریخ عضویت: 14 نوامبر 2009, 16:55
محل سکونت: کانادا

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Amir_S » 02 اکتبر 2018, 22:05

اول می‌خواستم بنویسم (حتی نوشتم و پاک کردم) که منطقش خیلی مسخره است که اینطور رفتار می‌کند. اما بعد با خودم گفتم وقتی این کاراکتر فقط یک کاربرد دارد، خیلی فکر خوبی‌کرده‌اند که یه کلید برای تایپ هردویشان با هم در نظر گرفته‌اند.
البته همچنان جای خودش به تنهایی خالی است؛ حداقلش این است که اگر یادت برود تایپش کنی یا بخواهی متن از پیش نوشته را اصلاح کنی به کار می‌آید.

از اینها که بگذریم، آن بخشش را که فقط «فعلاً» صحیح است و «فعلا» صحیح نیست خیلی قبول ندارم. ما مدتهاست که علامت مصوت‌ها را از زبانمان کنار گذاشته‌ایم و فقط وقتی نبودنشان موجب بدخوانی بشود از آنها استفاده می‌کنیم. همین استدلال برای تنوین هم صادق است و «قطعا» منجر به این نخواهد شد که کسی «قطعاً» را «قتئن» بنویسد.
MacBook Pro 990:
13" Unibody, CPU: 2.26GHz, RAM: 4 GB, SSD: 250GB, HDD: 160GB
OSX 10.11.6
OSX 10.13.2
•••
iPhone 4S: 32GB
iOS 9.5.3
•••
iPhone 7Plus: 128GB
iOS 11.2.5
•••
iPad Air 2: 64GB-4G
iOS 11.2.5
نماد کاربر
Amir_S
Site Admin
 
پست‌ها : 1687
تاریخ عضویت: 16 ژانویه 2010, 22:00
محل سکونت: تهران

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط saeidk » 03 اکتبر 2018, 15:28

چه مقالهٔ مفیدی بود. نسخه تایپ شده:
فراغتی و کتابی / شط شیرین پرشوکت؛ ذكر قدما
مگر قدیمی‌ها هم غلط املایی داشتند؟
حتی در نسخ خطی که غالبا مربوط به قشر باسوادتر جامعه است، گاهی غلطهای املایی هست؛ مثلا در یکی از نسخ بسیار کهن دیوان حافظ «تزویر» را «تذویر» نوشته
رضا ضياء
چند روز پیش کسی در فیسبوک عکسی از یک سنگ قبر در ورامین گذاشته بود که رویش وکیل «وصی» را «وصيع» نوشته بود. یک نفر گفته بود: کاتب یای «وصی» را به پايين چرخانده و بعد آن سرکش الحاق شده، چون «از سواد ایرانیان قدیم این نوع اشتباه نویسی‌ها بعید است.»
اولین چیزی که مایه تعجبم شد، این بود که چطور بعضیها دنبال توجیه چیزهایی هستند که غلط بودنشان قطعی است. از سویی برای بنده باز هم پیش آمده که می‌بینم مردم از «کثرت غلطهای املایی در این روزها» تعجب می‌کنند. در جوابشان عرض می‌کنم که غلط املایی همیشه بوده، منتهی در قدم عامه مردم آنقدرها اهل نوشتن نبوده‌اند و طبعاً این «دیکته‌های نانوشته» بی‌غلط بوده. اگر هم چیزی می‌نوشته‌اند، در محل دیدار عموم نبوده. امروزه املای همه در مرئی و منظر است و این اغلاط به چشم می‌آید. مادر بزرگ بنده روی شیشه‌های ادویه‌اش چیزهایی می‌نوشت که همیشه برای ما مایه تفريح خاطر بود: شنبلیله را «شنبیله» و نعناع را «ننا» می‌نوشت. اصلا همین کلمه در اصل عربی «نعناع» بوده و چون گفتنش برای پارسی زبانها دشوار بوده، آن را «نعنا» گفته و بعد هم به همین صورت نوشته‌اند. حتی در نسخ خطی که غالبا مربوط به قشر باسوادتر جامعه است، گاهی غلطهای املایی هست. مثلاً در یکی از نسخ بسیار کهن دیوان حافظ (مربوط به سال ۸۹۲) «تزویر» را «تذوير» نوشته و از این نمونه‌ها در نسخ بیشمار است. نمی‌دانم چرا ما ایرانی ها گذشته‌ها را چنان عالی تصور می‌کنیم که در آن حتی غلط املایی هم وجود نداشته!
از سوی دیگر بخشی از اشکال کار در روش‌های تدریس مدارس است. بنده در دانشگاه بارها درس فارسی عمومی داشته‌ام. بخشی از این امتحان سراسری دانشگاه آزاد به املا اختصاص دارد. بارها از بچه ها در کلاس خواسته‌ام «راجع به را بنویسند و بسیاری از آنها «راجب» و «معتنابه» را «متنابه» نوشته‌اند. نیز به آنها تذکر داده‌ام که فقط «فعلاً» درست است. چون اگر بنویسید «فعلا» (بدون تنوین)، یکی هم دلش می‌خواهد بنویسد «فعلن» و دیگری یکباره می نویسد «فلن». لابد کسی هم هست که برای این که دیگران راحت تر بخوانند آن را «فعل» بنویسد و استدلال کند ما مثل عربها «ع» نداریم. «فئلاً، فئلا، فلاً، فلا» صورت‌های دیگری هستند که ممکن است کسانی هوس نوشتنش به سرشان بزند. یعنی ما به نسل آینده باید بیاموزیم کلمه «فعلاً» حدود ده صورت نوشتاری دارد و اگر فرزند ما بخواهد متنی مربوط به این روزها بخواند، باید برای هر کلمه چندین صورت را بلد باشد. فاجعه این جاست که بعضی «نخبگان» با این استدلال که «اینها خواندن را راحت می کند» چنین می‌نویسند، در حالی که دیدید چقدر کار سخت تر می‌شود. به همین ترتیب است نگارش یایِ بزرگ در آخر کلمات، به جای یایِ کوچک بالای و غیر ملفوظ. قضیه این بود که فرد محترمی که نمی‌دانیم کیست، با این استدلال که در فارسی همزه نداریم، در کتاب های درسی نوشت: نامه با یای کوچک بالای ه‌ غیر ملفوظ را «نامه‌ی» بنویسیم. بچه‌های بیچاره هم مثل موش‌های آزمایشگاهی یاد گرفتند که «نامه‌ی» بنویسند. از آن بدتر عده‌ای از ناشران «شیک» هم تصمیم گرفتند به این قاعده بپیوندند و مثلاً روی جلدشان «مشروطه‌ی ایرانی» با فونت بزرگ چاپ شد. آن آقای بخشنامه کننده خبر نداشت که این علامت کوچک روی «ه» اصلاً همزه نیست، همان یای کوچک است که گویا چون در تلفظ دزدیده ادا می‌شود و خیلی محسوس نیست، به صورت کوچکتر بالای کلمه می‌نوشته‌اند. بعد هم که گویا حضرات فهمیدند و قبول کردند و رسم‌الخط اصلاح شده غلطشان را دوباره تصحیح کردند، باز عده‌ای حاضر به اصلاح این نقیصه نشدند و به روش پیشین ادامه دادند.
حالا بد نیست بدانید که هرچه ما به همکاران اصرار کردم این بچه‌هایی که درس فارسی عمومی هیچ ربطی به تخصصشان ندارد، اگر معنی و املای «مكاوحت» را ندانند، هیچ لطمه‌ای به زندگی شان نمی‌خورد ولی ممکن است برای نوشتن «راجب» مورد تمسخر واقع شوند و گناه این تمسخر به گردن ماست، گوش نکردند و گفتند: از این کلمات پیش پا افتاده، تست املا درنمی‌آید!
کرگدن شماره ۹۷-۹۸ هفتم مهر ۹۷ صفحه ۸۳
نماد کاربر
saeidk
 
پست‌ها : 995
تاریخ عضویت: 17 دسامبر 2005, 19:20
محل سکونت: ایران-تهران

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط AliGhz » 03 اکتبر 2018, 15:43

saeidk نوشته است:[نمایش]
چه مقالهٔ مفیدی بود. نسخه تایپ شده:


دم شما گرم سعید جان!
 Think Different.
نماد کاربر
AliGhz
Site Admin
 
پست‌ها : 1928
تاریخ عضویت: 14 نوامبر 2009, 16:55
محل سکونت: کانادا

قبلی


بازگشت به خط، زبان و قلم‌سازی


کاربران حاضر در این انجمن: بدون کاربران آنلاین و 2 مهمان