انجمن ویکی قلم‌های فارسی
ورود / عضویت

فارسی شکر است…

بحث پیرامون مسائل مربوط به قلم‌سازی، حروف‌چینی و بومی‌سازی

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Amir_S » 09 اوت 2016, 14:50

من هر چند از بحث قبلی که سر این موضوع راه افتاده بود کلا قیدش را زدم و ترجیح دادم محاوره را کلا کنار بگذارم، تا خیالم از اینکه درست می نویسم راحت باشد؛ ولی باز فکر می‌کنم نوشتار های چهار تا شش درست‌تر هستند چون مثلا «درسته» که ایلیا نوشته و منظورش «درست است» بوده معنی «کامل» می‌دهد: یک سیب درسته در مقابل یک سیب گاز زده… و از این موارد زیاد داریم… ضمن اینکه وقتی اصل عبارت دو کلمه است، به نظرم حداقل باید یک نیم فاصله بین محاوره آنها باشد!
MacBook Pro 990:
13" Unibody, CPU: 2.26GHz, RAM: 4 GB, SSD: 250GB, HDD: 160GB
OSX 10.11.6
OSX 10.13.2
•••
iPhone 4S: 32GB
iOS 9.5.3
•••
iPhone 7Plus: 128GB
iOS 11.2.5
•••
iPad Air 2: 64GB-4G
iOS 11.2.5
نماد کاربر
Amir_S
Site Admin
 
پست‌ها : 1687
تاریخ عضویت: 16 ژانویه 2010, 22:00
محل سکونت: تهران

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط iShahin » 09 اوت 2016, 16:34

Amir_S نوشته است:[نمایش]
من هر چند از بحث قبلی که سر این موضوع راه افتاده بود کلا قیدش را زدم و ترجیح دادم محاوره را کلا کنار بگذارم، تا خیالم از اینکه درست می نویسم راحت باشد؛ ولی باز فکر می‌کنم نوشتار های چهار تا شش درست‌تر هستند چون مثلا «درسته» که ایلیا نوشته و منظورش «درست است» بوده معنی «کامل» می‌دهد: یک سیب درسته در مقابل یک سیب گاز زده… و از این موارد زیاد داریم… ضمن اینکه وقتی اصل عبارت دو کلمه است، به نظرم حداقل باید یک نیم فاصله بین محاوره آنها باشد!


امیر جان شما دغدغه‌هایت خیلی از زمان جلوتر. وقتی م خبرنگار خبرگزاری روسمی هنوز نمیدونه «ه کَسره» چی هست و کجا کاربرد داره.
اما این مسئله که حرف زدن محاوره‌ای ما کاملا با نوستن ما فرق داره، خودش داستان دیگه‌ای هست! من گاهی که سعی میکنم کاملا غیر غیر محاوره‌ای بنویسم راحت نیستم گاهی تصور کسی که داره متن رذ میخونه خودم به خنده میاندازه!

اما ‏مشکل ⁧‫«ه کَسره»‬⁩ سابقه تاریخی داشته ظاهرا! تز زمان قاجار‬⁩ مردم با این «ه کَسره» مشکل داشتند!

‏این ک عکس در کاخ موزه‬⁩ گلستانِ تهران، عمارت مسعودیه گرفته شده.*

اصلا زبان فارسی خر است! :roll:

IMG_1680.JPG


* عکلاس و صاحب عکس من نیستم و منبع این عکس، اکانت توییتر کاربر سینا @AmooCna امانت گرفته شده.

[url=https://mobile.twitter.com/S3micolon]follow me on twitter: @s3micolon[/url

نماد کاربر
iShahin
 
پست‌ها : 453
تاریخ عضویت: 20 اوت 2009, 01:06

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Arzhang » 09 اوت 2016, 19:23

این عکس، شاهین جان با موضوع مورد بحث متفاوت است. آن کسی که با دستش مطلب را نوشته درست کارش را کرده اما آن کسی که آن را تایپ کرده موضوع را خراب کرده. «بجهته» نبوده است بلکه «بجهة» بوده یعنی این کلمه به ت گرد (ة) مختوم است.

اما در مورد نظر امیر که پیشنهاد داده باید بین «ه» و کلمه‌ی قبلی یک نیم فاصله گذاشت به نظرم پیشنهادش قابل تأمل است اما آن چه مرسوم است همان شماره‌ی ۳ است. به عبارتی قاعده این است: «هر گاه در نگارش کلام محاوره، صدای «ِ» به نشانه‌ی مصدرهای «استن» و «هستن» باشد، آن را به صورت های غیر ملفوظ و چسبیده به کلمه می‌نگارند و با صدای کسره تلفظ می‌کنند».

* یک طوری نوشتم که همه فکر کنند این قانون را خود دهخدا صادر کرده است.
نماد کاربر
Arzhang
Site Admin
 
پست‌ها : 1233
تاریخ عضویت: 17 اوت 2009, 15:06
محل سکونت: مونترآل

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Ilia » 09 اوت 2016, 20:24

شاهین جان، آفرین بر تو برای آوردن این عکس. بسیار برایم جالب بود. تا من بنویسم ارژنگ موضوع را بخوبی توضیح داد.

جالب است که شما به این یک غلط اینقدر حساس هستی، اما پست‌های خودت در همین مورد پر از مشکلات ناشی از اتوکورکت کیبوردت است. نمی‌شود این همه اشتباه را فقط تقصیر کیبورد انداخت. اگر این چیزها برایمان مهم است، نیکوست که پستمان را قبل ارسال غلط‌گیری کنیم.

دغدغهٔ امیر برای پیدا کردن راهی برای متمایز کردن کلمه‌ها برای من جالب است، اما همانطور که قبلا گفتم، معنای کلمه‌های مشابه را در فارسی از روی جمله می‌فهمیم.

فارسی اصلا بخاطر همین چیزهاست که جالب است:

مثنوی هفتاد «من» مولوی

مَن اگر با مَن نباشم، میشَوَم تنهاترین
کیست با مَن گر شَوَم مَن باشد از مَن ماترین؟

مَن نمیدانم کیم مَن، لیک یک مَن در مَن است
آن که تکلیف مَنَش با مَن مَنِ مَن، روشن است

مَن اگر از مَن بپرسم ای مَن، ای همزاد مَن
ای مَن غمگین مَن در لحظه‌های شاد مَن

هرچه از مَن یا مَنِ مَن، در مَنِ مَن دیده‌ای
مثل مَن وقتی که با مَن میشوی خندیده‌ای؟

هیچ کس با مَن، چنان مَن مردم آزاری نکرد
این مَنِ مَن هم نشست و مثل مَن کاری نکرد

ای مَنِ با مَن، که بی مَن، مَن‌تر از مَن میشوی
هرچه هم مَن مَن کنی، حاشا شوی چون مَن قوی

مَن مَنِ مَن، مَن مَنِ بیرنگ و بی‌تأثیر نیست
هیچ کس با مَن مَنِ مَن، مثل مَن درگیر نیست

کیست این مَن این مَن با مَن ز مَن بیگانه‌تر
این مَنِ مَن مَن کنِ از مَن کمی دیوانه‌تر؟

زیر باران مَن از مَن پر شدن دشوار نیست
ورنه مَن مَن کردن مَن، از مَنِ مَن عار نیست

راستی این قدر مَن را از کجا آورده‌ام؟
بعد هر مَن بار دیگر مَن، چرا آورده‌ام؟

در دهان مَن نمیدانم چه شد افتاد مَن
مثنوی گفتم که آوردم در آن هفتاد من!
نماد کاربر
Ilia
Site Admin
 
پست‌ها : 5804
تاریخ عضویت: 25 سپتامبر 2006, 01:01
محل سکونت: کانادا

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط iShahin » 11 اوت 2016, 15:46

Ilia نوشته است:[نمایش]
شاهین جان، آفرین بر تو برای آوردن این عکس. بسیار برایم جالب بود. تا من بنویسم ارژنگ موضوع را بخوبی توضیح داد.

جالب است که شما به این یک غلط اینقدر حساس هستی، اما پست‌های خودت در همین مورد پر از مشکلات ناشی از اتوکورکت کیبوردت است. نمی‌شود این همه اشتباه را فقط تقصیر کیبورد انداخت. اگر این چیزها برایمان مهم است، نیکوست که پستمان را قبل ارسال غلط‌گیری کنیم.

دغدغهٔ امیر برای پیدا کردن راهی برای متمایز کردن کلمه‌ها برای من جالب است، اما همانطور که قبلا گفتم، معنای کلمه‌های مشابه را در فارسی از روی جمله می‌فهمیم.

فارسی اصلا بخاطر همین چیزهاست که جالب است:

مثنوی هفتاد «من» مولوی

مَن اگر با مَن نباشم، میشَوَم تنهاترین
کیست با مَن گر شَوَم مَن باشد از مَن ماترین؟

مَن نمیدانم کیم مَن، لیک یک مَن در مَن است
آن که تکلیف مَنَش با مَن مَنِ مَن، روشن است

مَن اگر از مَن بپرسم ای مَن، ای همزاد مَن
ای مَن غمگین مَن در لحظه‌های شاد مَن

هرچه از مَن یا مَنِ مَن، در مَنِ مَن دیده‌ای
مثل مَن وقتی که با مَن میشوی خندیده‌ای؟

هیچ کس با مَن، چنان مَن مردم آزاری نکرد
این مَنِ مَن هم نشست و مثل مَن کاری نکرد

ای مَنِ با مَن، که بی مَن، مَن‌تر از مَن میشوی
هرچه هم مَن مَن کنی، حاشا شوی چون مَن قوی

مَن مَنِ مَن، مَن مَنِ بیرنگ و بی‌تأثیر نیست
هیچ کس با مَن مَنِ مَن، مثل مَن درگیر نیست

کیست این مَن این مَن با مَن ز مَن بیگانه‌تر
این مَنِ مَن مَن کنِ از مَن کمی دیوانه‌تر؟

زیر باران مَن از مَن پر شدن دشوار نیست
ورنه مَن مَن کردن مَن، از مَنِ مَن عار نیست

راستی این قدر مَن را از کجا آورده‌ام؟
بعد هر مَن بار دیگر مَن، چرا آورده‌ام؟

در دهان مَن نمیدانم چه شد افتاد مَن
مثنوی گفتم که آوردم در آن هفتاد من!


بله ایلیا جان، درست میفرمایید. راستش بی توجه هم نیستم، اما چشم، دقتم رو بیشتر کنم از این به بعد! :blush:

ارژنگ جان ممنون بابت توضیحات.

[url=https://mobile.twitter.com/S3micolon]follow me on twitter: @s3micolon[/url

نماد کاربر
iShahin
 
پست‌ها : 453
تاریخ عضویت: 20 اوت 2009, 01:06

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Ilia » 24 اوت 2016, 03:13

…جدا آدم واقعا چقدر باید بی‌سلیقه باشه!
پیوست‌ها
image.jpeg
نماد کاربر
Ilia
Site Admin
 
پست‌ها : 5804
تاریخ عضویت: 25 سپتامبر 2006, 01:01
محل سکونت: کانادا

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Arzhang » 24 اوت 2016, 10:24

مقاله‌ای جالب و مفصل درباره‌ی تنوین و کاربردهای آن.
می‌توانید در سایت خوابگرد آن را بخوانید.
نماد کاربر
Arzhang
Site Admin
 
پست‌ها : 1233
تاریخ عضویت: 17 اوت 2009, 15:06
محل سکونت: مونترآل

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط a00b » 25 اوت 2016, 19:29

سلام
ولی باید برسی کرد که در زمان نوشتن نامه آیا خئش نوشته یا اینکه داده میرزا بنویس نوشته.
a00b
 
پست‌ها : 3
تاریخ عضویت: 25 اوت 2016, 19:25

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط a00b » 25 اوت 2016, 19:30

سلام
مطلب جالب بود
فقط یک سوا ل دارم.
علت اینکه زبان محاوره ای ما از چند صد سال پیش تا کنون اینقدر فرق کرده چیه؟
با تشکر

Arzhang نوشته است:[نمایش]
مقاله‌ای جالب و مفصل درباره‌ی تنوین و کاربردهای آن.
می‌توانید در سایت آن را بخوانید.
a00b
 
پست‌ها : 3
تاریخ عضویت: 25 اوت 2016, 19:25

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Arzhang » 26 اوت 2016, 07:44

a00b نوشته است:[نمایش]
علت اینکه زبان محاوره ای ما از چند صد سال پیش تا کنون اینقدر فرق کرده چیه؟

چه‌قدر مگر فرق کرده است؟ چه منبعی داریم که بدانیم ایرانیان در چند صد سال پیش چه طور صحبت می‌کرده‌اند یا به اصطلاح زبان محاوره‌شان چه بوده است؟
قدیمی‌ترین منبعی که در این مورد می‌شناسم، صدای مظفرالدین شاه و اتابک اعظم است که اگر ندانید این صدا مال چه کسانی‌ست تصور می‌کنید با ضبطی بی‌کیفیت در همین روزها ضبط شده است و هیچ تفاوت روشنی را با محاوره‌ی امروزی در آن نمی‌یابید.
نماد کاربر
Arzhang
Site Admin
 
پست‌ها : 1233
تاریخ عضویت: 17 اوت 2009, 15:06
محل سکونت: مونترآل

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Ahmad » 29 اوت 2016, 00:00

ارژنگ عزیز،
ممنون بابت لینک مربوط بہ سخنان مظفرالدین قاجار. خیلی برایم جالب بود اینکہ تقریبا ۱۲۰ سال پیش لحن و لهجہ صحبت ایرانیان چگونہ بوده است.

ممنون
احمد
نماد کاربر
Ahmad
Site Admin
 
پست‌ها : 1245
تاریخ عضویت: 30 مه 2004, 17:33
محل سکونت: سوئد

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط iShahin » 18 نوامبر 2016, 23:02

iShahin نوشته است:[نمایش]
Ilia نوشته است:[نمایش]
با اینکه در نوشتن فارسی انتقال مفهوم اصل بوده موافقم.

فکر میکردم که چرا الان وضع نوشتن اینطوری شده… چرا این وضع هردمبیل را مثلا ۳۰ سال پیش یا حتی ده سال پیش به این شکل نداشتیم… حتی اولش که فارسی‌نویسی و وبلاگ‌نویسی شروع شد، همه بهتر مینوشتند و یا حداقل سعیشان را میکردند که بهتر بنویسند. اما الان نوشته‌ها همه یلخی شده.

حدس میزنم که فرق اصلی بایستی در این باشد که الان چه کسانی دارند مینویسند و آن موقع چه تیپی. تلفن همراه و فرهنگش باعث شده که نوشته‌های کسانی که قبلا معمولا هیچ نوشته‌ای نداشتند را ببینیم. قبلا نوشتن معمولا کار نویسنده‌ها و تحصیل‌کرده‌ها بود یا از زیر دست یک سری ادیتور در مجله‌ها و غیره رد میشد. الان فقط نوشته‌های ۹۹٪ بقیهٔ خلائق که این چیزها برایشان مهم نیست را می‌بینیم… و اینها هم دارند از هم یاد میگیرند…


ایلیا من تقریبا ۱۰ ساله ایران نیستم. راستش قبلا هم، چه در ایران، و چه اینجا (امریکا) زیاد در قید بند درست نویسی نبودم تا قبل از اینکه پیوستنم به ایرماگ.این ایرماگ بود که باعث شد حداقل سعی خودم را بکنم که کمتر بد بنویسم (خودم میدونم هنوز نگارش قابل قبولی ندارم) اما فکر میکنم کمی پیشرفت داشتم نسبت با اویل که در ایرماگ عضو شدم (سال ۲۰۰۸ یا ۲۰۰۹).

با این اوصاف، بعد از ۱۰ سال نبودن در ایران و به توجه به اینکه خیلی کم به فارسی میخوانم و مینویسم،(فارسی نوشتنم تقریبا تنها در ایرماگ هست و بس!) الان که دارم نگارش کسانی که در ایران هستند (در کامنت‌ها، گروه‌های تلگرام و غیره..) را میخوانم، واقعا وحشت میکنم! حتی گاهی میخواهم استفراغ کنم! من حتی در بدترین حالت هم در قبل از دوران ایرماگ اینطور تایپ نمیکردم.. حتی در تکست دادن به دوست‌هام... غلط‌های املایی که بیداد میکنه.. مختصر نویسی‌ها مسخرهٔ من درآوردی که من گاهی نمیفهمم و معنیش را از دوستی که در ایران هست سوال میکنم و نصفه نیمه نوشتن کلمات... اصلا من گاهی فکر میکنم در اکابر هم کسی اینطور نمینویسه...

من فکر نمیکنم کلا اینترنت، توییتر، فیسبوک، موبایل، تکست و ... همه‌ی تقصیر را به گردن داشته باشند! من یادم میاد دوره‌ی ما، اون سالی که دبیرستان رفتیم از راهنمایی درس انشاء را از دروس دبیرستان حذف کردند! و این تصمیم کدام نابغه‌ای بود خدا داند. و فکر میکنم این داستان تا بحال پابرجا مانده! - نا جایی هم که من بخاطرم میاد، درس انشاء کلا در دبستان و راهنمایی هم جزء دروس جدی و مهم به حساب نمیآمد و کلا مثل یک زنگ تفریح و که یک چیزی بنویسی و برای اون جلو بخونی بعد هم بقیه برات کف یزنند! یعنی در این حد! سیستم آموزشی ایران ایراد داره، خیلی هم ایراد داره! و وضعیت فکر میکنم نسبت به موقعی که من مدرسه میرفتم بدتر هم شده باشه... من وقتی امریکا آمدم، با این پایه زبانم میتونم بگی نسبتا خیلی خوب بود از لحاظ speaking و listening. چون از بچگی کلاس زبان میرفتم.برای همین تونستم کلاس‌ها اولیه زبان را رد کنم را یک‌راست به کالج بدم. و بزرگترین بدختی من از اینجا شروع شد، چون من حتی به زبان مادری هم یک پاراگراف درست نمیتوانستم بنویسم و فوت و فن آن را بلد نبودم!

همانطور که خودت میدانی، نیاز و ابزار اولیهٔ درس خواندن در اینجا نوشتن (Essay نویسی هست). شاید جالب باشه برای کسانی که در ایران هستند، نوشتن Essay یکی از توانایی‌های و ابزراهای اولیه‌ای هست که شما در همه‌ی کلاس‌ها و مراحل به آن نیازمندی و در اینجا فوت و فن نوشتن هست، و ضرورت دانستن آن یک‌چیزی در حد ضرورت دانستن جدول ضرب برای ریاضی خواندن و یا جدول مندلیف برای شیمی خواندن هست! اگر ندانی کلاهت پس معرکه هست! در اینجا از راهنمایی و یا حتی دبستان شروع آموزش میدهند در در دبیرستان تمام تکنیک‌های نوستن را با دانش‌آموزان یاد میدهند و طوری به بلوغ میرسند که به راحتی از پس توشتن در کالج و دانشگاه بر میآیند. — حال این را مقایسه کن با وضعیت من در فوت و فن نوشتن و نگارش در زبان مادری هم به درست آموزش ندیده بودم و زنگ انشاء معمولا زنگ تفریح بود. با این وضعیت حتی یک پاراگراف نوشتن هم برایم عذاب الهی و سخترین کار ممکن تا مدت‌ها بود! — و این تنها وضعیت من نبود. — با تجربه‌ی من بچه‌های ایرانی در زمینه‌ٔ نوشتن نسبت به بقیه‌ٔ خارجی همیشه بیشتر مشکل داشتند با این که در زمینه گفتاری و درک مطلب معمولا یک سر و گردن بالاتر بودند! الان هم من برای فارسی نویسی هیچ استایل خاصی بلد نیستم و ندارم و برای نوشتن فارسی هم همان قاعده و قوانین را که برای نگارش در انگلیسی یاد گرفتم استفاده میکنم!

احتمالا من و شما چند سال دیگه برای خواندن فارسی نسل جدید نیاز به مترجم داریم! خدا بخیر بگذرونه. امیدوارم شده در همان سیستم خر تو خری ج.ا یک آدم باسواد و دلسوز را مسئول آموزش و پروش بکنند که کمی تغییر و تحولات انجام بده و سیستم آموزشب را از این وضعیت فعلی در بیاره!

[url=https://mobile.twitter.com/S3micolon]follow me on twitter: @s3micolon[/url

نماد کاربر
iShahin
 
پست‌ها : 453
تاریخ عضویت: 20 اوت 2009, 01:06

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Arzhang » 16 فوریه 2017, 22:22

به نقل از سایت خوابگرد و خبرگزاری گُلوَنی
E-Persian.jpg
نماد کاربر
Arzhang
Site Admin
 
پست‌ها : 1233
تاریخ عضویت: 17 اوت 2009, 15:06
محل سکونت: مونترآل

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط AliGhz » 02 اکتبر 2018, 16:46

منتشره در مجله کرگدن، ۷ مهر ۹۷
پیوست‌ها
FF57B398-4AF6-4834-9F07-DDCAC908B3D3.jpeg
 Think Different.
نماد کاربر
AliGhz
Site Admin
 
پست‌ها : 1928
تاریخ عضویت: 14 نوامبر 2009, 16:55
محل سکونت: کانادا

پاسخ: فارسی شکر است…

پستتوسط Amir_S » 02 اکتبر 2018, 20:50

ای جان! دوباره پای «ی» و «هٔ» به بحث باز شد :)
راستی! کی‌بورد iOS یای کوچک را به تنهایی ندارد و همراه «ه» است. من فکر می‌کردم اینها به هم چسبیده‌اند و اپل هم از آن کثیف کاری کرده. الان فهمیدم که دو کاراکتر مجزا هستند که با هم تایپ می‌شوند و یای کوچک به تنهایی قابل تایپ نیست…
MacBook Pro 990:
13" Unibody, CPU: 2.26GHz, RAM: 4 GB, SSD: 250GB, HDD: 160GB
OSX 10.11.6
OSX 10.13.2
•••
iPhone 4S: 32GB
iOS 9.5.3
•••
iPhone 7Plus: 128GB
iOS 11.2.5
•••
iPad Air 2: 64GB-4G
iOS 11.2.5
نماد کاربر
Amir_S
Site Admin
 
پست‌ها : 1687
تاریخ عضویت: 16 ژانویه 2010, 22:00
محل سکونت: تهران

قبلیبعدی


بازگشت به خط، زبان و قلم‌سازی


کاربران حاضر در این انجمن: بدون کاربران آنلاین و 2 مهمان